Punëtori të frëngjishtes si gjuhë e huaj

Kurset e frëngjishtes si gjuhë e huaj në **Café Social 57** synojnë t’i ndihmojnë pjesëmarrësit të mësojnë gjuhën frënge, të përmirësojnë komunikimin në jetën e përditshme dhe të bëhen më të pavarur gjatë rrugëtimit të tyre në Francë.

Kurset janë të hapura për të gjitha nivelet.

Ato fillojnë me alfabetizimin, i cili u kushtohet personave që mësojnë shkronjat dhe bazat e leximit dhe shkrimit.

Më pas përfshihen nivelet **A1, A2, B1 dhe B2**.

Çdo pjesëmarrës orientohet drejt grupit që i përshtatet nivelit, nevojave dhe ritmit të tij të të nxënit.

Ky organizim shmang që një fillestar të përballet me përmbajtje tepër të vështirë ose që një pjesëmarrës më i avancuar të qëndrojë në një grup që nuk e ndihmon më të përparojë.

Kurset marrin parasysh ndryshimet në formimin shkollor, shpejtësinë e të nxënit, nivelin e zotërimit të leximit dhe shkrimit, si dhe nevojat personale të secilit.

Mësimi nuk mbështetet vetëm në gramatikë ose në ushtrime shkollore.

Seancat lidhen kryesisht me situata konkrete të jetës së përditshme, si prezantimi i vetes, kuptimi i një takimi mjekësor, komunikimi me shkollën, përdorimi i transportit, kryerja e blerjeve, komunikimi me një administratë, leximi i një letre zyrtare, plotësimi i një formulari ose formulimi i qartë i një pyetjeje.

Pjesëmarrësit inkurajohen të flasin pa pasur frikë se do të bëjnë gabime.

Qëllimi kryesor është zhvillimi i vetëbesimit dhe i aftësisë për të përdorur frëngjishten në situata reale.

Seancat mund të përfshijnë dialogë, imazhe, lojëra gjuhësore, regjistrime audio, simulime të situatave të përditshme dhe ushtrime në grup.

Këto metoda e bëjnë mësimin më të arritshëm, më të gjallë dhe më ndërveprues.

Kurset janë gjithashtu hapësira takimi. Ato u mundësojnë pjesëmarrësve të njihen me njëri-tjetrin, të shkëmbejnë përvojat dhe të dalin nga izolimi.

Zotërimi i gjuhës frënge lehtëson qasjen në të drejta, shërbime, formim, punësim dhe në jetën shkollore të fëmijëve.

Në **Café Social 57**, gjuha frënge nuk konsiderohet si një lëndë e ndarë nga jeta e përditshme, por si një mjet për pavarësi, integrim, pjesëmarrje shoqërore dhe shprehje personale.